Po ustanowieniu jednostki, strażacy przystąpili niezwłocznie do pracy, szkoląc się, zdobywając przy pomocy grupki sympatyków fundusze przez organizowanie odpłatnych imprez i wspólnych prac fizycznych. Pozwoliło to na stopniowe kupowanie sprzętu i wyposażenia. Widząc zaangażowanie i dynamiczny rozwój jednostki w 1925 Stefan Matys przekazał OSP w darze działkę przy obecnej ulicy Ożarowskiej. W tym też roku strażacy przystąpili do budowy murowanej remizy. W 1926 ukończono budowę remizy i oddano ją do użytku. Stało się to dzięki pomocy finansowej udzielonej przez mieszkańców z Ożarowa i okolic. W tym czasie straż posiadała już kompletny sprzęt gaśniczy i ratowniczy: przenośną sikawkę czterocalową, przenośny hydrofor z cylindrem leżącym, drabinę Szczerbowskiego, drabinę francuską, dwie drabiny hakowe, sprzęt burzący i uzbrojenie osobiste. Ponadto posiadała 3 beczkowozy dwukołowe do zaprzęgu konnego. W ówczesnych czasach, remiza oraz sprzęt odpowiadały całkowicie wymogom techniki pożarniczej. Alarmowanie odbywało się przy pomocy rozwieszonych dzwonków oraz w późniejszym czasie syreną zakładową huty szkła.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Ochotnicza Straż Pożarna w Ożarowie Mazowieckim · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.