Złota Baszta (słow. Bocekova veža) – turnia w słowackiej części Tatr Wysokich, znajdująca się w obrębie północnej ściany Małego Kieżmarskiego Szczytu. Jest środkową z trzech kulminacji tworzących zewnętrzne obramowanie Niemieckiej Drabiny – ukośnego żlebu dzielącego ścianę na dolne i górne piętro. Wierzchołek Złotej Baszty stanowi zatem krańcowy punkt dolnego piętra ściany. Na północnym wschodzie turnia graniczy ze Złotym Kopiniakiem, od którego oddzielają ją krótki, skalisty Złoty Mur i ostro wcięta Wyżnia Złota Szczerbina, natomiast na południowym zachodzie sąsiaduje ze Złotą Turnią, położoną już w obrębie północno-zachodniej grani Małego Kieżmarskiego Szczytu.
thumb|left|240px|Złota Baszta wśród podpisanych obiektów Północna ściana Złotej Baszty ma ok. 500 m wysokości i opada w kierunku Zielonego Stawu Kieżmarskiego w Dolinie Zielonej Kieżmarskiej. W jej lewym filarze wyróżnia się turnię nazywaną Złotym Strażnikiem, poniżej której rozpościera się łagodniejszy fragment stoków – Mały Złoty Ogród. Wierzchołek Złotej Baszty jest piarżysty i połączony ze Złotą Płaśnią rozciągającą się w obrębie Niemieckiej Drabiny. Szczytowy blok Złotego Strażnika jest zbudowany po lewej stronie z gładkiej płyty, dobrze widocznej zwłaszcza w godzinach porannych, kiedy jest oświetlona wschodzącym słońcem.