W 1970 uzyskała stopień doktora habilitowanego, w 1971 została docentem, a w 1972 roku przejęła od Aleksandra Kamińskiego kierownictwo Katedry Pedagogiki Społecznej UŁ. W latach 1973–1977 była kierownikiem Międzywydziałowego Studium Kulturalno-Oświatowego UŁ. Była również członkiem Rady Upowszechniania Nauki Polskiej Akademii Nauk. W roku 1980 uzyskała tytuł profesora nauk humanistycznych. W roku 1987 przeszła na emeryturę. Od 2005 roku Łódzkie Towarzystwo Naukowe przyznaje Nagrodę im. Profesor Ireny Lepalczyk za prace badawcze z zakresu pedagogiki społecznej.
Pochowana na cmentarzu komunalnym na Dołach w Łodzi (kw. Xb).
Zainteresowania naukowe Zainteresowania naukowe Ireny Lepalczyk koncentrowały się wokół problematyki szeroko pojętej pedagogiki społecznej, jej historii oraz teorii: pracy kulturalno-oświatowej, pracy opiekuńczo-wychowawczej oraz zagadnień środowiska społecznego. Ponadto zajmowała się zagadnieniami historii pracy socjalnej, czytelnictwa oraz instytucjonalnej pomocy rodzinie i dziecku.