thumb|220px|Porównanie orbity rzeczywistej i oskulacyjnej dla ruchu perturbowanego (różnice celowo wyolbrzymione). Kolor czarny – orbita oskulacyjna; czerwony – rzeczywista; szary – orbita ciała perturbującego Orbita oskulacyjna – keplerowska orbita obiektu, na której ten obiekt poruszałby się wokół ciała centralnego po ustaniu (w określonej chwili) perturbacji jego ruchu.
Rozwiązaniem zagadnienia dwóch ciał są orbity keplerowskie, będące krzywymi stożkowymi (elipsą, parabolą lub hiperbolą). Kształt, rozmiar i orientację w przestrzeni takiej orbity oraz położenie na niej ciała w chwili T można opisać podając sześć parametrów, określanych mianem elementów orbitalnych. Najczęściej są to półoś wielka (a) lub odległość perycentrum (q), mimośród (e), nachylenie (i), długość węzła wstępującego (Ω), argument perycentrum (ω) albo długość perycentrum (), oraz anomalia średnia w chwili T (M) lub moment przejścia przez perycentrum (T0). Elementy te są równoważne wektorom stanu orbitalnego (czyli wektorowi położenia i prędkości ciała) na określony moment czasu.