We wrześniu 1939 roku walczył w 19 pp. W czasie bitwy o Gostynin 15 września był ranny, 14 października uciekł ze szpitala i przez Węgry dostał się do Francji, gdzie zaciągnął się do 1 Dywizji Grenadierów (walczył w 1 pułku Grenadierów Warszawy). Dostał się do niewoli, skąd uciekł przez Hiszpanię do Portugalii. Został tam aresztowany i odesłany do Hiszpanii, gdzie spędził 2 lata w obozie koncentracyjnym w Miranda de Ebro (4 września 1941 roku nieudana próba ucieczki). Po wyzwoleniu obozu, od stycznia 1943 roku dotarł do Wielkiej Brytanii przydzielony do 1 Brygady Strzelców.
Zgłosił się do służby w Kraju. Po przeszkoleniu ze specjalnością w dywersji został zaprzysiężony na rotę AK 29 września 1943 roku. Przydzielony do Oddziału VI (Specjalnego) Sztabu Naczelnego Wodza, przeniesiony do Głównej Bazy Przerzutowej w Brindisi we Włoszech. 1 marca 1944 awansowany do stopnia kapitana piechoty.
Został zrzucony do okupowanej Polski w nocy z 30 kwietnia na 1 maja 1944 roku, w operacji lotniczej „Weller 16", na placówkę odbiorczą „Klosz”, 23 km od Grójca. Przydzielony do służby w Okręgu Nowogródek AK jako zastępca dowódcy 3 kompanii IV baonu 77 pułku piechoty AK Zgrupowania „Nadniemieńskiego”.