Jacek Andrzej Karwowski (ur. 23 marca 1940 w Wilnie) – polski profesor fizyki, specjalizujący się w fizyce atomowo-molekularnej i teoretycznej.
Życiorys Jest synem Ottona Karwowskiego, wileńskiego lekarza, który po II wojnie światowej trafił do Torunia. Jacek Karwowski uczęszczał do I Liceum Ogólnokształcącego w Toruniu, w 1957 roku był laureatem olimpiady matematycznej. W tym samym roku ukończył szkołę i rozpoczął studia na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. Wśród jego wykładowców byli Aleksander Jabłoński, Kazimierz Antonowicz, Wanda Hanusowa i Lutosław Wolniewicz.
Studia ukończył w 1962 roku, po czym został zatrudniony na stanowisku asystenta w Zakładzie Fizyki Teoretycznej UMK. Stopień doktora nauk fizycznych uzyskał w 1968 roku. Tematem jego rozprawy doktorskiej było Zagadnienie wyznaczania wartości parametrów w półempirycznej teorii orbitali molekularnych. Rola oddziaływania konfiguracyjnego, a promotorem Wiesław Woźnicki. Habilitację uzyskał w 1974 roku, na podstawie rozprawy Metoda obliczania elementów macierzowych pomiędzy funkcjami typu SAAP i jej zastosowania w teorii atomów i drobin. Tytuł profesora nauk fizycznych otrzymał w 1988 roku.