Począwszy od 1927 wszystkie będące w służbie samoloty Armii otrzymały długie oznaczenie określające rok ich wejścia do służby („wzór”) i krótki opis samolotu. Numer wzoru bazował na roku, według kalendarza japońskiego, w którym dany model wszedł do służby. Do roku 2599 (1939 w kalendarzu gregoriańskim) używano dwóch ostatnich cyfr, samoloty przyjęte w roku 2600 (1940) oznaczane były jako „wz. 100”, a samoloty przyjęte do służby począwszy od 2601 (1941) otrzymywały tylko ostatnią, pojedynczą cyfrę roku. W pełnym tłumaczeniu długiej nazwy występuje zawsze słowo „Armii” wskazujące na to, że samolot powstał na potrzeby Armii, a nie Sił Powietrznych Marynarki Wojennej, np. Lekki bombowiec Armii wz. 97 (Mitsubishi Ki-30), w poniższym zestawieniu słowo to zostało pominięty w celu zwiększenia czytelności i uniknięcie powtórzeń.
Nazwy własne (popularne) nadane były tylko głównym, najbardziej popularnym modelom samolotów Armii w celu budowania entuzjazmu i morale wśród ludności cywilnej.