Czasownik w języku polskim Odmiana W języku polskim czasownik odmienia się przez: liczby i osoby: liczba pojedyncza – 1. osoba (ja), 2. osoba (ty), 3. osoba (on, ona, ono) liczba mnoga – 1. osoba (my), 2. osoba (wy), 3. osoba (oni, one) czasy: przeszły teraźniejszy przyszły rodzaje: w liczbie pojedynczej: rodzaj męski rodzaj żeński rodzaj nijaki w liczbie mnogiej: r. męskoosobowy r. niemęskoosobowy (połączenie r. żeńskiego i nijakiego w l. mnogiej) tryby: tryb oznajmujący tryb rozkazujący tryb przypuszczający strony: strona czynna strona bierna strona zwrotna.
Nieosobowe formy W języku polskim czasowniki tworzą formy nieosobowe, w których nie można określić osoby (podmiotu): bezokolicznik – np. jeść, wlec bezosobnik – np. jedzono, umyto nieosobowa forma czasu teraźniejszego typu: mówi się, robi się – np. W szkole mówi się o egzaminach imiesłowy.
Aspekt Aspekt w języku polskim sygnalizuje, czy czynność została wykonana, czy się ją nadal wykonuje. W czasie przyszłym zawiera informację, czy podmiot będzie miał zamiar ją skończyć, czy tylko zacząć.