lewa strona jest bardziej surowa, co w połączeniu nadaje twarzy żywy i interesujący charakter. El Greco używa bardzo subtelnej kolorystyki: karmelizowany róż łączy się z niebiesko-szarą barwą nadając szlachetności twarzy. Ramiona są ułożone ukośnie względem płaszczyzny obrazu, ale głowa obrócona jest w kierunku widza, podświadomie sugerując zainteresowanie się nim. Wokół głowy znajduje się jaśniejszy obszar przypominający aureolę. Uważa się, iż model mógł być przyjacielem artysty. Hiszpański historyk sztuki Manuela Cossío, który jako pierwszy w 1908 roku sporządził chronologię dzieł El Greca wraz z wnikliwą analiząManuel Bartolomé Cossío, El Greco. Madrid: Victoriano Suárez, 1908., wyraził pogląd, iż w portrecie wiekowego mężczyzny, tak jak w Portrecie szlachcica z ręką złożoną na piersi, El Greco uchwycił istotę kastylijskiego szlachcica, charakterystycznego dla hiszpańskiej literatury XVI wieku.
Przypisy
Bibliografia David Davies, John H. Elliott, El Greco, Wyd. National Gallery Company, London 2003 . José Gudiol, The complete painting of El Greco, Wyd. Greenwich House, Nowy Jork 1983 .
Kategoria:Obrazy El Greca w Muzeum Prado Kategoria:Portrety autorstwa El Greca