Nie mając męskich potomków, Dawid III mianował swoim następcą tronu Bagrata, następcę tronu Kartlii, a od 978 także króla Abchazji. Władca ten zdołał skupić w swoim ręku władzę w Tao-Klardżeti, Kartlii i Abchazji, tym samym kontrolując najważniejsze ziemie gruzińskie. Następca Bagrata III, Jerzy I, bez powodzenia bronił terytoriów Tao-Klardżeti przed Bizancjum. Cesarz Bazyli II, obawiając się wzrostu znaczenia zjednoczonej Gruzji, rozpoczął z nią w 1021 wojnę, pod pretekstem odzyskania ziem nadanych niegdyś w dożywocie Dawidowi III. Wojna trwała nadal za panowania kolejnego króla Gruzji, Bagrata IV, który zdołał zawrzeć pokój z cesarzem Romanem Argyrosem. Kolejny cesarz, Konstantyn IX Monomach, na nowo wszczął wojnę i toczył ją ze znacznym powodzeniem, tym bardziej, że przeciwko Bagratowi IV wystąpiła część gruzińskich feudałów, zaniepokojonych umacnianiem się centralnej władzy królewskiej. Część Tao-Klardżeti znalazła się wskutek wojen w granicach Bizancjum.
Część Tao-Klardżeti pozostawała w granicach zjednoczonej Gruzji do rozpadu królestwa w XV w. Znalazła się wówczas w granicach nowo powstałego księstwa Samcche-Saatabago. Ziemie te w XVI w. zostały wcielone do Turcji.
Przypisy
Kategoria:Historia Gruzji Kategoria:Państwa historyczne na Kaukazie