Podawane są liczby od 35 do ponad 120 pogromów w Galicji Wschodniej i na Wołyniu, w których zginęło od 12 tys. do 35 tys. Żydów. Zdaniem Timothy Snydera lokalne milicje odpowiadają za śmierć prawie 20 tys. ŻydówW pierwszych kilku dniach wojny lokalne milicje – z różnoraką pomocą i zachętą Niemców lub bez niej – zabiły albo podburzyły innych do zabicia w pogromach około 19 655 Żydów – T. Snyder, Skrwawione ziemie..., s. 220.. Według Aleksandra Krugłowa w całym lipcu 1941 ofiarą zarówno pogromów ze strony czynników lokalnych oraz egzekucji niemieckich padło 38–39 tys. Żydów, najwięcej w obwodach czerniowieckim i tarnopolskim (po 9 tys. ofiar) oraz lwowskim (7 tys.).
Radykalizacja niemieckiej polityki wobec Żydów
A. Krugłow uważa, że 21 lipca 1941 Himmler podczas pobytu we Lwowie wydał Wyższemu Dowódcy SS i Policji oddelegowanemu do Komisariatu Rzeszy Ukraina Friedrichowi Jeckelnowi ustny rozkaz rozstrzeliwania wszystkich żydowskich mężczyzn niezdolnych do pracy, co przyczyniło się do podwojenia liczby ofiar; w sierpniu 1941 Niemcy rozstrzelali około 62 tys. ukraińskich Żydów, z czego połowę w obwodzie proskurowskim;