Maria Halarczyk z domu Krupa (ur. 7 listopada 1886 w Warszawie, zm. 22 kwietnia 1965 w Pasłęku) – działaczka komunistyczna.
Była córką Grzegorza Krupy, szewca i działacza SDKPiL. Skończyła dwie klasy szkoły podstawowej, potem praktykowała przy wyrobie sztucznych kwiatów, a od 1902 była robotnicą fabryczną. W 1904 wstąpiła do SDKPiL, w 1905 brała udział w strajkach jako delegat robotniczy. 30 lipca 1905 na konferencji SDKPiL w Dębach Wielkich została aresztowana wraz z innymi działaczami i osadzona na kobiecym oddziale Pawiaka, tzw. Serbii. Zwolniona w październiku 1905, była łączniczką partyjną SDKPiL i skarbnikiem dzielnicy Powązki. W 1906 poślubiła działacza SDKPiL Felicjana Halarczyka, z którym w 1908 wyjechała do guberni irkuckiej w Rosji. W styczniu 1921 wróciła do kraju wraz z córką Antoniną (mąż zginął 9 grudnia 1917 koło Irkucka w walce z oddziałami antykomunistycznymi), została robotnicą w warszawskiej fabryce tytoniu "Noblesse" i wstąpiła do KPRP, w której działała do jej rozwiązania w 1938. 1924–1926 była delegatem robotniczym i działała w klasowym Związku Zawodowym Robotników i Robotnic Przemysłu Tytoniowego. W 1930 na krótko aresztowana za działalność w KPP i zwolniona z pracy, do 1932 pracowała w ambasadzie ZSRR w Warszawie. Później pracowała dorywczo, a podczas okupacji była utrzymywana przez córkę.