Fizyka teoretyczna Model elektronu i rezonans przestrzeni Milo Wolff sformułował swój własny model elektronuRichard L. Amoroso, Geoffrey Hunter, Menas Kafatos, Jean-Pierre Vigier: Gravitation and Cosmology: From the Hubble Radius to the Planck Scale, który odkrył, próbując odnaleźć przyczyny powstawania fal de Broglie'a, które, jak przypuszczał, są wynikiem jakiegoś rodzaju efektu Dopplera. Wyprowadził i dodał do siebie dwa sferyczne rozwiązania równania falowego, które utworzyły skalarną sferyczną falę stojącą, która potem stała się podstawą jego modelu elektronu. Rozważając dwa takie układy poruszające się względem siebie, odnalazł nie tylko długość fali de Broglie'a, ale również długość Comptona oraz relatywistyczną dylatację masy. Te odkrycia stały się dla Wolffa podstawą do uznania układu sferycznych fal stojących za model oddziaływania wszelkiej materii. Układ fal sferycznych skojarzonych z daną cząstką nazwał rezonansem przestrzeni. Środek każdego rezonansu reprezentuje fizyczne położenie cząstki materialnej.