tkalnię, farbiarnię, wykańczalnię i zakładową elektrownię.
W 1899 roku na rogu Łąkowej i ulicy Karolewskiej powstała secesyjna willa zaprojektowana przez Franciszka Chełmińskiego, a w roku 1903 przy Łąkowej 13 przedsiębiorca budowlany Robert Nestler zbudował dla siebie willę, aby po kilku latach wznieść obok drugą dla całej rodziny.
W 1905 roku Karol Bennich przy Łąkowej 11 wzniósł fabrykę w ramach Spółki Akcyjnej Manufaktury Wełnianej, do której przeniósł produkcję z ulicy Piotrkowskiej 105. W 1938 roku na końcu ulicy, obok Parku im. księcia J. Poniatowskiego, wzniesiono Kościół-Sanktuarium Matki Boskiej Zwycięskiej.
Na przełomie lat 1939/1940 w fabryce przy Łąkowej 4 (fabryka wełnianych tkanin wzorzystych Barucha Gliksmana) Niemcy utworzyli Centralny Obóz Przesiedleńczy dla Polaków deportowanych do Generalnego Gubernatorstwa, a także wywożonych na roboty przymusowe w głąb Niemiec i do Francji. Niemcy dokonywali tam również selekcji rasowej i następnie przenosili więźniów do innych obozów. Część uwięzionych osób było przewożonych do Urzędu Rasy i Osadnictwa zlokalizowanego po usunięciu zakonników na terenie Klasztoru oo. Bernardynów przy ul. Spornej. Obóz istniał do końca wojny.