Funryu 2 – japoński pocisk rakietowy ziemia–powietrze z okresu II wojny światowej. Wybudowano kilka prototypów i przeprowadzono zakończone sukcesem testy pocisków ale nie weszły one do produkcji seryjnej i nie były użyte bojowo.
Historia Prace nad pociskiem rozpoczęto w 1 Arsenał Lotniczo-Techniczny Lotnictwa Marynarki (Kūgishō) w 1944 w ramach programu Funryu.
Od początku zdecydowano, że pocisk ma być zbudowany jako rakieta na paliwo stałe z naprowadzaniem radiowym. Pomimo że zaprojektowano i przetestowano już wówczas w Japonii trzy rakiety które mogły być użyte do napędu pocisku (Ro-Tsu, Ro-Sa i Ro-Ta), do napędu Funryu 2 postanowiono zaprojektować i zbudować nową rakietę. Nowy silnik miał ciąg o mocy 2400 kilogramów i czas pracy wynoszący 3,5 sekundy.
Z powodu bardzo poważnych trudności z zaopatrzeniem w materiały strategiczne, Kūgishō nie mogło zdobyć wystarczających ilości duraluminium do zbudowania prototypów pocisku, ostatecznie wymagane materiały zostały ukradzione z rządowych magazynów.