Lata II wojny światowej spędził Julian Kolankowski u córki we Lwowie (do 1941 roku) oraz w Przemyślu. W 1944 ponownie objął stanowisko nauczyciela języka polskiego w Gimnazjum Słowackiego. Jednak już w 1945 roku przeniósł się na Ziemie Odzyskane i zamieszkał w Szklarskiej Porębie. Tu także dał się poznać jako propagator sportów i turystyki. Od 1949 roku pracował w Zarządzie Państwowym Schronisk w Szklarskiej Porębie, działał także jako sędzia narciarski. Uczył także języka polskiego w tamtejszym gimnazjum i liceum dla dorosłych. W 1970 roku przeszedł na emeryturę, do końca życia uprawiając narciarstwo i turystykę pieszą. Po śmierci został pochowany w Szklarskiej Porębie.
Ordery i odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi (19 marca 1931) „za zasługi na polu rozwoju sportu”.
Przypisy
Bibliografia dostęp [2013-09-04] Kolankowski Jerzy Adam Słownik Biograficzny Ziemi Jeleniogórskiej, dostęp [2013-09-04]
Kategoria:Ludzie urodzeni w Cieszanowie Kategoria:Ludzie związani z Przemyślem Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Polscy działacze turystyczni Kategoria:Prezesi polskich klubów sportowych Kategoria:Urodzeni w 1886 Kategoria:Zmarli w 1981