Eberhard Zwirner (ur. 1 października 1899 w Lwówku Śląskim, zm. 11 lipca 1984 w Schapdetten) – niemiecki lekarz i fonetyk.
Życie Eberhard Zwinger zdał maturę w czerwcu 1917 roku, następnie do roku 1919 służył w niemieckiej armii. 13 marca 1920 opowiedział się po stronie puczystów Kappa (według dowódcy SA Salfelda 1935).
Po studiach na Uniwersytecie we Wrocławiu i Uniwersytecie w Berlinie otrzymał we Wrocławiu w 1924 roku tytuł doktora medycyny, a w 1925 roku tytuł doktora filozofii, na podstawie rozprawy Zum Begriff der Geschichte. Eine Untersuchung über die Beziehungen der theoretischen zur praktischen Philosophie (O koncepcji historii. Badanie relacji filozofii teoretycznej do praktycznej). W 1924 roku został asystentem w uniwersyteckiej klinice neurologicznej we Wrocławiu, następnie lekarzem naczelnym uniwersyteckiej klinice neurologii w Münster, a od 1928 był kierownikiem oddziału badań mózgu Kaiser-Wilhelm-Gesellschaft w Berlinie.