Żółty paszport – (niem. Der Gelbe Schein) – niemiecki dramat filmowy z 1918 roku. Przeróbka polskiego filmu "Czarna książeczka" z 1915 w reżyserii Aleksandra Hertza.
Fabuła Lea, młoda dziewczyna, mieszka w żydowskiej dzielnicy Warszawy z chorym ojcem. Lubi czytać, chce studiować medycynę, aby pomóc swojemu choremu ojcu. Wkrótce jej ojciec umiera, a jej opiekun, Ossip Storki, jest wezwany do pracy jako gubernator. Kiedy przyjeżdża do Petersburga, dowiaduje się, że może pracować tylko w usługach seksualnych posiadając "żółty paszport", w przeciwnym razie grozi jej więzienie. Uzyskuje żółty paszport i zaczyna pracować w domu publicznym. Po znalezieniu dokumentów Sophie, zmarłej siostry opiekuna w jego książce, Lea zostaje przyjęta na studia z jej papierami. Tak zaczyna się jej nieszczęśliwe życie studiowania przez dzień i pracy w domu publicznym w nocy. Kolega o imieniu Dymitr zakochuje się w niej, jednocześnie jest zdruzgotany, gdy dowiaduje się o podwójnym życiu Lei. Lea uświadamia sobie, że będzie to koniec jej kariery studenckiej i próbuje popełnić samobójstwo.