thumb|Pioruny są przykładem elektromagnetycznie ściśniętych włókien plazmy thumb|300px|Skurcze osiowe włókien plazmy w wyładowaniach elektrycznych z trensformatora Tesli.
Skurcz plazmyMgr inż. Leszek Ziętkowski, "Badania rozspajania bloków skalnych i betonowych metodą elektrohydrauliczną" (ang. pinch) – zjawisko ściskania (kompresji) przewodnika przez siły magnetyczne wywołane przez płynący przezeń prąd elektryczny. Przewodnikiem zwykle jest plazma, ale może nim być też stały lub płynny metal. W skurczu zeta prąd biegnie osiowo (w kierunku z układu współrzędnych walcowych) a pole magnetyczne jest azymutalne. W skurczu theta prąd płynie azymutalnie (w kierunku theta układu walcowego), a pole magnetyczne jest osiowe. Zjawisko to można również określić jako skurcz BennettaZobacz, na przykład, Buneman, O., "The Bennett Pinch" (1961) Plasma Physics, Edited by James E. Drummond. LOC 60-12766. Publ. McGraw-Hill, Inc., New York, 1961, p.202 (na cześć W. H. Bennetta), skurcz elektromagnetycznyLee, S., "Energy balance and the radius of electromagnetically pinched plasma columns" (1983) Plasma Physics, Volume 25, Issue 5, pp. 571–576 (1983). lub skurcz magnetycznySchmidt, Helmut, "Formation of a Magnetic Pinch in InSb and the Possibility of Population Inversion in the Pinch" (1966) Physical Review, vol. 149, Issue 2, pp.