Funryu 1 – japoński, prototypowy pocisk przeciwokrętowy z okresu II wojny światowej zaprojektowany i wybudowany w ramach programu Funryu. Po wybudowaniu jednego egzemplarza dalsze prace nad pociskiem zostały wstrzymane.
Historia Pod koniec 1943 roku w Laboratorium Techniczne Marynarki (Kaigun Gijyutsu Kenkyujyo) w Meguro rozpoczęto badania nad zastąpieniem nadbrzeżnej artylerii chroniącej japońskie wybrzeża pociskami przeciwokrętowymi. Podobne prace prowadzone były również w Arsenał Kure (Kure Kosho), 1 Biuro Techniczne Marynarki (Dai-Ichi Gijyutsu-Sho) oraz 2 Biuro ds. Prochu Strzelniczego (Dai-Ni Kayaku-Sho).
Na początku 1944 roku zadanie opracowania tego typu pocisku otrzymał 1 Arsenał Lotniczo-Techniczny Lotnictwa Marynarki (Kūgishō) w Yokosuka, na terenie którego zorganizowano Biuro ds. Badań Rakietowych (Funshin Kenkyu-Bu). Cały program otrzymał nazwę Funryu. Pocisk przypominał wyglądam miniaturowy samolot, napędzany był silnikiem rakietowym na paliwo stałe, zaopatrzony był w cztery skrzydła główne i cztery ogonowe, a kierowany był na cel drogą radiową przez operatora naprowadzającego rakietę.