Mario Castellacci (ur. 16 lipca 1924 w Reggio di Calabria, zm. 4 grudnia 2002 w Todi) – włoski dziennikarz, dramaturg i autor tekstów piosenek.
Życiorys Castellacci urodził się w Reggio di Calabria, ale jeszcze jako dziecko przeprowadził się wraz z rodzicami do Monsummano Terme w prowincji Pistoia. Jak sam wyznał w autobiografii, przyjaźnił się z Ivo Livim, znanym później jako Yves Montand. Mając 19 lat, 8 września 1943, wstąpił do wojska. Napisał wówczas piosenkę Le donne non ci vogliono più bene (pol. Nie kręcimy już kobiet), która stała się swego rodzaju nieoficjalnym hymnem faszystkowskiej Republikańskiej Gwardii Narodowej (wł. Guardia Nazionale Repubblicana).
Po II wojnie światowej rozpoczął karierę jako dziennikarz i autor tekstów satyrycznych. Współpracował z mediolańskim tygodnikiem satyrycznym "Candido" Giovanniego Guareschiego, z Cronache italiane oraz z antykomunistycznym Lo Specchio. W 1963 został zatrudniony przez RAI jako wiceszef redakcji Giornale Radio i odpowiedzialny za Speciale Gr. Zdobył rozgłos w 1965 zakładając wraz z Pier Francesco Pingitore i Oreste Lionello kabaret "Il Bagaglino". Castellacci pisał dla niego teksty przez ponad 30 lat. Jako autor współpracował również z twórcami różnych programów rozrywkowych, takich jak: Mazzabubù, Dove sta Zazà, Viva l'Italia, Saluti e baci.