Szczyt góry jest zbudowany w większości ze skał wapiennych, które tworzą skalisty krajobraz. Skały te podlegają silnym procesom wietrzenia i erozji. Dodatkowo ruchy tektoniczne powodują rozbijanie i pękanie twardych warstw wapiennych. Pęknięcia są wykorzystywane przez wody podziemne, które wybijają źródłami. Ten typ wietrzenia tworzy system kanałów i naturalnych rowów, które przyjmują różnorodne kształty. Średnia opadów rocznych wynosi 800 mm.
Historia Badania archeologiczne odkryły w rejonie góry pozostałości dawnego grodziska, które nazwano Livni. W czasie wojny żydowsko-rzymskiej (66–73) znajdowały się tutaj jedne z najważniejszych fortyfikacji obronnych w Galilei. Zostały one zniszczone przez Rzymian. Talmud Jerozolimski wspomina, że na szczycie góry wraz z nastaniem nowiu księżyca rozpalano duże ogniska. Był to oficjalny znak do rozpoczęcia celebracji największych świąt żydowskich.
Podczas wojny domowej w Palestynie i I wojny izraelsko-arabskiej w 1948 roku w rejonie góry operowały jednostki szturmowe żydowskiego Palmach.
Obecne wykorzystanie Obecnie obszar szczytu zajmuje park oraz osiedla mieszkaniowe. Jest tutaj najstarsza stacja meteorologiczna w kraju. Działa ona nieprzerwanie od 1939 roku, jednak od drugiej połowy lat 90.