Pietas Domini z oratorium Trójcy Świętej przy kościele Najświętszej Marii Panny w Gdańsku – gotycki obraz nieznanego mistrza zwanego umownie Mistrzem Gdańskiej Trójcy Świętej, namalowany około 1435 roku przedstawiający Boga Ojca podtrzymującego zdjęte z krzyża ciało Syna Bożego. Rolę pośrednika pełni Duch Święty w postaci gołębicy. Cechą charakterystyczną malowidła, jest wymowna odmiana ikonografii trynitarnej określana mianem Pietas Domini, lub Pietas Patris. Pierwotnie obraz stanowił część środkową tryptyku, stanowiącego wystrój oratorium Świętej Trójcy w kościele Mariackim na Głównym Mieście w Gdańsku. Podczas wojny zaginęła para ruchomych skrzydeł. Zachowana do dziś środkowa część od roku 1945 należy do warszawskiego Muzeum Narodowego.
Pierwotnie ołtarz umieszczony był w oratorium pw. Świętej Trójcy, któremu patronował cech szewców, który najprawdopodobniej był fundatorem tryptyku.
Wygląd Obraz namalowany jest techniką tempery na desce, ma kształt zbliżony do kwadratu. Centralną część kompozycji wypełnia przedstawienie Trójcy Świętej. Bóg Ojciec ukazany został tu jako osoba o sędziwym wieku.