thumb|240px|Ballada o Witeziu („Witeź” 1908, s. 88) Wacław Wolski (ur. ok. 1867 w Płocku, zm. 6 kwietnia 1928 w Warszawie) – polski poeta, autor m.in. „Ballad tatrzańskich”.
Życiorys Urodził się w Płocku w roku 1866 lub 1867. Ukończył tamtejsze gimnazjum (obecnie Liceum Ogólnokształcące im. Marszałka Stanisława Małachowskiego); jeszcze jako uczeń debiutował jednoaktówką Figliki w warszawskim „Przyjacielu Dzieci”. Studiował prawo na Uniwersytecie Warszawskim. Po studiach krótko pracował w Płocku jako aplikant sądowy. Wkrótce zaczął publikować poezje oraz teksty promujące ideały lewicowe – w 1892 roku został za to uwięziony w X pawilonie Cytadeli warszawskiej. W czasie I wojny światowej przebywał w Kijowie.
W następnych latach mieszkał w Warszawie. Współpracował z redakcjami wielu czasopism, m.in. „Wędrowca”, „Wiadomości Literackich, „Korespondenta Płockiego”, „Witezia”, „Sowizdrzała”, a od roku 1919 głównie z redakcją „Robotnika”.
Żył w trudnych warunkach materialnych. W ostatnim okresie życia przebywał w zakładzie dla nerwowo chorych.