George Francis „Gabby” Hayes (ur. 7 maja 1885 w Stannards, zm. 9 lutego 1969 w Burbank) – amerykański aktor charakterystyczny. Występował w westernach klasy B jako wąsaty, zrzędliwy, ale zawsze lojalny, odważny i komiczny kultowy pomocnik kowbojskich gwiazd Roya Rogersa i Johna Wayne’a.
8 lutego 1960 otrzymał dwie własne gwiazdy w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdujące się przy 1724 Vine Street (telewizja) i 6427 Hollywood Boulevard (radio).
Życiorys Urodził się jako trzecie z sześciorga dzieci w hotelu swojego ojca, Hayes Hotel w Stannards (Hayes zawsze podawał Wellsville jako miejsce swojego urodzenia, ale zgodnie z prawem urodził się w Stannards) w stanie Nowy Jork. Był synem Elizabeth Morrison i Clarka Richarda Hayesów. Oprócz prowadzenia hotelu jego ojciec zajmował się także wydobyciem ropy naftowej, przemysłem, który rozpoczął się w tej części kraju. Miał trzech braci – Williama W. (1874–1948), Clarka B. (1890–1974) i Clarka B. (1890–1974) oraz dwie siostry – Nellie Elizabeth (1888–1956) i Harriet „Hattie” (1892–1968). Dorastał w Stannards, gdzie uczęszczał do szkoły. W szkole średniej grał półprofesjonalnie w baseball. W wieku 17 lat uciekł z domu, dołączył do spółki akcyjnej, przez jakiś czas podróżował z cyrkiem i dołączył do objazdowej trupy teatralnej.