Kościół Ewangelicko-Luterański w Republice Kazachstanu (ros. Евангелическо-Лютеранская Церковь в Республике Казахстан) – kościół luterański w Kazachstanie, wchodzący w skład Unii Kościołów Ewangelicko-Luterańskich w Rosji i Innych Państwach.
Członkowie kościoła to w większości niemieccy osadnicy deportowani do Kazachstanu oraz ich potomkowie.
Historia Pierwsi ewangelicy na terytorium Kazachstanu pojawili się na skutek akcji osadniczych oraz powstania garnizonów wojskowych w drugiej połowie XIX wieku. Z tego okresu pochodzą pierwsze wzmianki o istnieniu tam zborów luterańskich.
Zbór w Akmolińsku powstał w 1895. Wcześniej działały już parafie w Ust-Kamienogorsku, Semipałatyńsku, Pietropawłowsku oraz innych miejscowościach.
W latach 1936–1937 wszystkie kościoły ewangelickie zamknięto, a duchownych uwięziono lub wysiedlono. W 1941 po ataku Niemiec na ZSRR dokonano deportacji około miliona osób narodowości niemieckiej z całego terytorium Związku Radzieckiego do Kazachskiej SRR. Dwie trzecie przesiedlonych stanowili ewangelicy. Wobec represji, wiara praktykowana była w tajemnicy.