20. sezon I ligi polskiej w hokeju na lodzie rozegrany został na przełomie 1974 i 1975 roku. Był to 39. sezon rozgrywek o Mistrzostwo Polski w hokeju na lodzie.
Sezon rozpoczęto dwumeczami 21–22 września 1974. Na zakończenie I rundy w dniach 23–24 listopada 1974 doszło w Katowicach do dwumeczu na szczycie tabeli Baildon – Podhale, w których padły wyniki 1:5 i 5:2, w związku z czym drużyna katowicka zajęła pierwsze miejsce na półmetku sezonu. W trakcie II rundy zespół katowicki nadal przewodził w tabeli, mając już nawet 7 punktów przewagi nad nowotarżanami, po czym Podhale odrabiało straty do rywali i na dwa mecze przed końcem zmniejszyło stratę do dwóch punktów
Ostatni dwumecz sezonu, stanowiący jednocześnie bezpośrednie starciu decydujące o tytule mistrzowskim, Podhale – Baildon zaplanowano na dni 4 i 5 marca 1975 w Nowym Targu, do meczów wyznaczono parę warszawskich sędziów Wojciech Szczepek i Zbigniew Chojnacki, zaś organizatorzy spodziewali się nadkompletu publiczności w liczbie ok. 7 tys., przy czym podjęli decyzję o niewpuszczaniu widownię dzieci w wieku do lat 10. W tych meczach Podhale zwyciężyło dwukrotnie 8:6 i 7:3. Tym samym nowotarski klub zdobył mistrzostwo Polski – był to 7.