Sylfik czarnoczuby (Lophornis helenae) – gatunek małego ptaka z podrodziny paziaków w rodzinie kolibrowatych (Trochilidae). Występuje od południowego Meksyku po centralną Kostarykę. Nie jest zagrożony wyginięciem.
Systematyka Gatunek ten po raz pierwszy opisał w 1843 roku Adolphe Delattre, nadając mu nazwę Ornismya Helenæ. Jako miejsce typowe wskazał Vera Paz w Gwatemali. Obecnie gatunek zaliczany jest do rodzaju Lophornis. Nie wyróżnia się podgatunków.
Zasięg występowania Całkowity zasięg występowania (EOO, Extent of Occurrence) szacowany jest na 618 000 km², zaś obszar zajmowany na 254 000 km². Rozciąga się od południowego Meksyku, poprzez Gwatemalę, Belize, Honduras i Nikaraguę aż po centralną Kostarykę.
Morfologia Długość ciała wynosi 6,5–7 cm, masa ciała 2,6–2,8 g. Skrzydła mierzą 4 cm, ogon ok. 2,54 cm, dziób od nasady 1,5 cm. Czub, przód głowy, gardło i wydłużone pióra po jego bokach czarne. Wierzch głowy zielony. Dziób czerwony z czarnym końcem. Boki ciała zielonozłote, opalizujące, na białym brzuchu obecne plamy tej barwy. Pokrywy podogonowe pomarańczowe. Nogi różowoszare. Wierzch ciała ciemnozielony, przez kuper przechodzi w poprzek biały pas.