Miková (węg. Mikova, Miko) – wieś (obec) na Słowacji położona w kraju preszowskim, w powiecie Stropkov.
Położenie Wieś leży na południowych stokach Beskidu Niskiego, w grupie górskiej, którą słowaccy kartografowie nazywają Laborecká vrchovina. Tereny wsi leżą na wysokości od 350 do 683 m n.p.m. (szczyt Brúsy w paśmie Kamenná na wsch. od miejscowości).
Historia Pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą z roku 1390. Do XVIII w. należała do feudalnego „państwa” Stropkov. Później jej właścicielami była rodzina Keglevích. W 1715 r. we wsi znajdowało się 14 zamieszkanych i 11 opuszczonych domostw. W 1787 r. było tu już 56 chałup z 429 mieszkańcami. Zajmowali się oni paleniem węgla drzewnego, hodowlą i rolnictwem. Uprawiano owies, len, kapustę, później również ziemniaki.
W 1913 r. na terenie wsi zaczęto wydobywać ropę naftową. Pierwsze dwa odwierty o nazwach Alexander Šandor i Magdaléna należały do spółki Priemyselna obchodna spoločnosť z siedzibą w miejscowości Strážske. Później eksploatowała je francuska spółka Société pétrole de Miková. W 1930 r. ropę wydobywano już z 8 odwiertów. Ogólnie na terenie wsi wykonano 17 odwiertów o głębokości od 50 do 250 m. Z najobfitszego odwiertu Matej w latach 1941–1943 wydobyto 12,9 tys. ton ropy, w całości przejętej przez gospodarkę III Rzeszy.