Styl homerycki cechuje się obecnością stałych epitetów, porównań homeryckich, wzniosłością (występuje patos), a także występowaniem rozbudowanych realistycznych opisów, powodujących retardację, czyli spowolnienie akcji utworu.
Imię Imię Homera w antycznej grece oznaczało zakładnika, człowieka towarzyszącego, zmuszonego do podążania, w niektórych dialektach ślepcaPierre Chantraine, Dictionnaire étymologique de la langue grecque, Klincksieck, Paris, 1968, vol.2 (3-4) s.797.
Przekłady mały|Czytanie Homera (mal. Lawrence Alma-Tadema, 1885) Utwory tradycyjnie uważane za dzieła Homera były wielokrotnie przekładane na język polski. Fragmenty Iliady (Monomachia Parisowa z Menelausem) przełożył Jan Kochanowski. Przekładu obu eposów podjął się Jacek Idzi Przybylski. Odyseję przetłumaczył Lucjan Siemieński. Współcześnie tłumaczenie eposu o wojnie trojańskiej wydała Kazimiera Jeżewska.
Bilingwiczną edycję (tekst oryginalny i polskie tłumaczenie) Wojny mysio-żabiej wydał Włodzimierz Appel w 1993 roku, a hymnów homeryckich w 2001.