W dokumentach osada występuje w kolejnych wiekach pod różnymi nazwami: Hekul, Jakul, Jaklín, Jaklotz, Jaklowce, Jecklsdorf, Jekliny, Jeklen, Jekulfalva, Jekelfalva. Nazwa wsi pochodzi od mieszkańca niedalekiej Gelnicy imieniem Jekul (też: Hekul, Jekel), syna Mikołaja, któremu w 1282 r. król Władysław IV za wierną służbę nadał rozległe, puste lasy ciągnące się w dolinie Hnilca na wschód od Gelnicy. W 1284 r. ten sam król Władysław IV darował Jekulowi tereny rozpościerające się po obu stronach potoku Kochenseifen (Węglarski Potok), znanego teraz pod nazwą Kojšovský potok. Ziemie Jekula graniczyły z włościami opatów z Jasova, a więc musiały sięgać aż po główny grzbiet Pasma Kojszowskij Hali. Majątki te stały się później rodową siedzibą szlacheckiego rodu Jekulfalvych. Centrum owej domeny stała się położona u zbiegu Hnilca i Kojšovského potoku obecna miejscowość Jaklovce. Jeszcze w XIII w. Jekul wzniósł we wsi pierwszy kościół oraz młyn na rzece Hnilec.