Królestwo Wirtembergii () – państwo istniejące w latach 1806–1918 (od 1871 w składzie Cesarstwa Niemieckiego) na południowym zachodzie dzisiejszych Niemiec. Powstało 1 stycznia jako suwerenne królestwo staraniem Napoleona Bonaparte z Księstwa Wirtembergii. Początkowy obszar, określany jako Stara Wirtembergia został na krótko przedtem mocno rozszerzony na wschód i południe w wyniku mediatyzacji i pokoju w Preszburgu. W efekcie obszar Wirtembergii prawie się podwoił.
Wirtembergia była od 1806 do 1813 r. członkiem Związku Reńskiego i od 1815 do 1866 r. członkiem Związku Niemieckiego. W 1870 stało się częścią Związku Północnoniemieckiego. Po wojnie francusko-pruskiej 1870–1871 Królestwo Wirtembergii zostało włączone do Cesarstwa Niemieckiego pod przewodnictwem pruskim.
Na bazie konstytucji z 1819 r. rozwinęła się w biegu lat wczesna monarchia konstytucyjna, mająca w porównaniu do wielu innych niemieckich państw, wyraźnie wykształcone tendencje liberalne i demokratyczne. Tendencje te utrzymały się i wzmocniły po stłumieniu przebiegającej w dużej mierze pokojowo w Wirtembergii rewolucji marcowej.