Po wyjściu z więzienia w Mysłowicach został ponownie aresztowany 18 stycznia 1939 i osadzony w obozie w Berezie Kartuskiej, gdzie przebywał do września 1939, później wrócił do Zawiercia i krótko ukrywał się przed Niemcami, zanim udało mu się przedostać z dwoma synami do ZSRR. W latach 1939–1941 pracował w fabryce rowerów we Lwowie, po ataku Niemiec na ZSRR udał się do centralnej Polski i ukrywał się w powiecie miechowskim. W 1942 wstąpił do PPR.

W 1945 wrócił do Zawiercia i zaczął działać w związkach zawodowych i pracować w hucie „Zawiercie” do przejścia na emeryturę w 1956. Od 1948 był działaczem PZPR.

Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy I i II klasy.

Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t. 2, Warszawa 1987.

Kategoria:Działacze Komunistycznej Partii Polski Kategoria:Działacze PZPR Kategoria:Ludzie związani z Zawierciem Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy II klasy Kategoria:Osadzeni w Miejscu Odosobnienia w Berezie Kartuskiej Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Politycy SDKPiL Kategoria:Polscy związkowcy Kategoria:Skazani wyrokami sądów II Rzeczypospolitej Kategoria:Urodzeni w 1888 Kategoria:Więźniowie polityczni w II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1970