W 1911 r. ożenił się z Chaną (ur. 15 stycznia 1887 r. w Będzinie), córką Mendla Pinczewskiego i Rywki z Potoków. Mieli dzieci: Marię (ur. 19 lutego 1913 r. w Łodzi) i Maurycego (ur. 18 listopada 1923 r. w Łodzi). Ich losy nie są znane.
Działalność polityczna, społeczna i filantropijna Od 1904 r. należał do Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, brał udział w pracy konspiracyjnej, ale zagrożony aresztowaniem przez carską ochranę wyjechał na pewien czas z Łodzi, a później wycofał się całkowicie z udziału w życiu partyjnym.
Był członkiem zarządu Związku Majstrów Tekstylnych i ławnikiem w sądzie powiatowym.
Współpracował z towarzystwem „Linas Hacedek” (hebr. „Uczciwy nocleg”), był sekretarzem Łódzkiego Żydowskiego Towarzystwa Opieki nad Starcami.
W czasie II wojny światowej Po rozpętaniu II wojny światowej i napaści na Polskę a potem zajęciu Łodzi 8 września 1939 r., hitlerowcy w lutym 1940 r. w najbiedniejszej dzielnicy Łodzi – Bałuty urządzili getto, definitywnie zamknięte 30 kwietnia 1940, w którym zamknięto około 140 000 Żydów z Łodzi i okolicznych miast. Jako mieszkaniec przedwojennej Łodzi został w nim również zamknięty wraz z rodziną. Jego pierwszy adres to ul. Urzędnicza 11, a następnie ul. Franciszkańska 100. Getto było ogromnym obozem przymusowej pracy ale i eksterminacji.