Udostępniono wówczas dwupiętrowy budynek na kamiennej podmurówce z wieżą nakrytą wysokim dachem oraz arkadową werandą. Oferował on noclegi dla 150 osób z możliwością powiększenia pojemności do 200 miejsc. Jako obiekt gościł liczne kursy narciarskie, których uczestnicy stanowili znaczący odsetek gości nocujących w schronisku. Gospodarzem z ramienia PTN był Julian Kolankowski – przemyski pedagog i działacz turystyczny.
Budynek był zelektryfikowany, posiadał połączenie telefoniczne, centralne ogrzewanie, dostęp do bieżącej ciepłej wody. Wnętrza urządzono w stylu huculskim, do czego zatrudniono majstrów z Żabiego. Ściany, sufity, drzwi, meble i liczne elementy wyposażenia były bogato zdobione, rzeźbione, inkrustowane huculskimi paciorkami. Krzesła w jadalni pokryto indywidualnymi ornamentami ludowymi. Ściany pomieszczeń ozdobiono portretem Józefa Piłsudskiego wykonanym z majoliki oraz przedmiotami z ceramiki huculskiej.