W 1837 Rapaccy wydali córkę za Józefa Modlińskiego. W 1843 Józef zmarł bezdzietnie, a w 1850 Konstancja wyszła za mąż za Stanisława Ksawerego Aleksandra Deskura, majętnego ziemianina. To małżeństwo również było bezdzietne. W tym czasie Rapaccy mieszkali w Brańszczyku.
W czasie powstania styczniowego Rapacka uciekła z córką do Warszawy. Mieszkały wówczas, podobnie jak podczas wcześniejszych pobytów w Warszawie, w domu przy ul. Oboźnej 7 (numer hipoteczny 2766C, dziś Oboźna 8). Kamienicę postawiono w 1852. Dziś znajdują się tu Wydział Polonistyki Uniwersytetu Warszawskiego, Instytut Studiów Iberyjskich i Iberoamerykańskich oraz Instytuty Italianistyki i Romanistyki Uniwersytetu Warszawskiego.
Kiedy w 1852 w parafii Borzęcin spaliła się świątynia, Tekla Rapacka namówiła męża, by sfinansować budowę nowego kościoła. Fundusze na budowę przekazała też jej córka. Wyposażenie ufundowały obie. Tu złożono sprowadzone z Powązek zwłoki męża Tekli Rapackiej, który zmarł w 1853. W 1865 Rapacka oddała w dzierżawę dobra w Brańszczyku. Podobnie mogło być z dobrami Borzęcin.