Według dokumentów wizytacyjnych biskupstwa wrocławskiego z 1679 roku miejscowi parafianie posługiwali się językiem morawskim (concio Moravica) natomiast w 1847 nabożeństwa i śpiewy oraz nauczanie religii prowadzono w języku polskim. W języku polskim prowadzono również później księgę zapowiedzi przedślubnych.
W 1764 został postawiony nowy kościół tym razem poświęcony Opatrzności Bożej. W 1769 został przejęty przez nowo utworzony dekanat karwiński. Po wojnach śląskich i oddzieleniu granicą od diecezjalnego Wrocławia, będącego w odtąd w Królestwie Prus, do zarządzania pozostałymi w monarchii Habsburgów parafiami powołano w 1770 Wikariat generalny austriackiej części diecezji wrocławskiej. Parafia obejmowała według schematyzmu austriackiej części diecezji wrocławskiej z 1847 Szonów (1503 katolików, 302 akatolików, 5 żydów), Bartowice (742/55/4) i Więcłowice (724/41), w sumie 2969 katolików, 398 akatolików i 9 żydów. Proboszczem był urodzony w 1817 w Cieszynie Karl Monczka a językiem parafii był język polski, pomimo że i wcześniej i później powyższe trzy miejscowości były czeskojęzyczne.