(„Serbia musi umrzeć!”), austro-węgierska karykatura propagandowa wydawana po zamachu w Sarajewie.
Austro-Węgry brały udział w kryzysie bośniackim z lat 1908–1909 anektując terytoria Bośni i Hercegowiny należące wcześniej do Imperium Osmańskiego. To posunięcie rozgniewało Serbów oraz ich protektorów, Imperium Rosyjskie sprzyjające idei panslawizmu. Następstwa aneksji spotęgowały wcześniejsze napięcia pomiędzy państwami Półwyspu Bałkańskiego, co doprowadziło do zburzenia spokoju w regionie tworząc tzw. „kocioł bałkański”.
thumb|Telegram rządu austro-węgierskiego z wypowiedzeniem wojny przesłany Serbii 28 lipca 1914 roku. W latach 1912–1913 trwała I wojna bałkańska pomiędzy Ligą Bałkańską a rozpadającym się imperium osmańskim. Rezultatem był traktat londyński, dalej kurczący państwo Osmanów, tworząc Albanię i powiększając terytorium Bułgarii, Serbii, Czarnogóry i Grecji. Kiedy 16 czerwca 1913 roku Bułgaria zaatakowała Serbię i Grecję, rozpętując 33-dniową II wojnę bałkańską, straciła w niej większą część Macedonii na rzecz tych ostatnich, Południową Dobrudżę na rzecz Rumunii oraz Adrianopol na rzecz imperium, co doprowadziło do dalszej destabilizacji regionu.