Rezerwy amunicyjne były niewystarczające, jako że większość została wykorzystana podczas wojen bałkańskich. Brakowało również pocisków artyleryjskich – oddziały dysponowały zaledwie kilkoma setkami sztuk. Serbia nie posiadała własnego przemysłu zbrojeniowego, co całkowicie uzależniło ją od importu, głównie z Francji oraz Rosji, a oba te kraje miały własne problemy zaopatrzeniowe. W efekcie braki amunicyjne odgrywały znaczącą rolę w najważniejszych momentach austriackiej inwazji.
Porównanie Liczby przedstawiają całość oddziałów austro-węgierskich skoncentrowanych na froncie serbskim w sierpniu oraz całość armii serbskiej; liczebność oddziałów operacyjnych była mniejsza.
rodzaj Austro-WęgryÖsterreich-Ungarns letzter Krieg 1914–1918, tom I, Wiedeń 1930, s. 68. Serbia bataliony 329 209 baterie 143 122 szwadrony 51 44 kompanie inżynieryjne 45 22 działa polowe 756 558 (w tym 348 dział szybkostrzelnych) karabiny maszynowe 490 210 razem walczących 378 tysięcy 250 tysięcy Sprzymierzona z Serbią Czarnogóra zdołała zgromadzić 35-40 tysięcy żołnierzy, zaledwie 14 nowoczesnych polowych dział szybkostrzelnych, 51 starszych sztuk (niektóre z nich pochodziły z lat 70. XIX wieku) oraz 62 karabinów maszynowych.