Łazienki Obornickie – założenie parkowe i zespół urządzeń rekreacyjnych nad Wełną, zlokalizowany w Obornikach w pobliżu ulic Łazienkowej oraz Żwirki i Wigury.
Historia W okresie II wojny światowej, władze niemieckie stacjonujące w Obornikach postanowiły zagospodarować teren w okolicach mostu wronieckiego. W 1940 roku rozpoczęto budowę kąpieliska miejskiego, w późniejszym czasie nazywanego "Łazienkami", wykorzystując jako budulec macewy (nagrobki) z obornickiego cmentarza żydowskiego. Do prac budowlanych użyto niewolniczej pracy miejscowych Żydów oraz Żydów z getta łódzkiego, którzy zostali umieszczeni w obozie przejściowym, przy ulicy Obrzyckiej, dziś w tym miejscu są domy, następnie wywieziono ich do obozów koncentracyjnych. Przy budowie pracowali też jeńcy angielscy (około 120 osób), oraz Polacy, szczególnie w niedzielę m.in. przy niwelacji terenu, gdzie podczas wojny inni obywatele mieli tam wstęp wzbronionyOborniki.comtablica informacyjna in situ. Po wojnie obiekt popadał w ruinę, mimo że był popularnym miejscem spacerów Oborniczan i miejscem organizacji sporadycznych festynów. W latach 80. XX wieku rozebrano kabiny kąpielowe i zaprzestano kąpieli z uwagi na niskie stany wody w Wełnie.