Obiekt posiadał stałego gospodarza i mógł zapewnić nocleg 30 turystom, zaś ogólna pojemność schroniska wynosiła ok. 40 osób.
W 1937 roku kosztem 350 zł przeprowadzono remont obejmujący piece i kominy, doprowadzono też linię telefoniczną. Dalsze prace podjęto w kolejnym roku, kiedy zarząd nad schroniskiem objęło nowe koło Oddziału, z siedzibą w Kutach.
Zostało całkowicie zniszczone podczas II wojny światowej.
Turystyka Schronisko znajdowało się na skraju tzw. rezerwatu turystycznego (terenu wolnego od urządzeń turystycznych) ustanowionego w 1936 w rejonie Hnatasi (Hnitesy). Choć szlaki w jego okolicy przeważnie nie były znakowane w terenie, to jednak schronisko stanowiło ważny punkt wypadowy dla wypraw na południowe krańce Karpat Polskich. Wśród szlaków przebiegających w pobliżu obiektu na Bałtagule wymienić można szlaki (stan na 1936 r.): na Pnewie (1585 m n.p.m.) przez Połoninę Hadżugi, na Hantasię (1769 m n.p.m.) przez Prełuczny (1650 m n.p.m.) i Palenicę (1758 m n.p.m.) lub też przez Komanową (1731 m n.p.m.) i Palenicę, do klauzy Perkałab na