Etapy te, odpowiadające rozwojowi gospodarczo-kulturalnemu, charakteryzuje w następujący sposób:
Symbolismus (do 350 roku naszej ery, polowania i łowienie ryb) Typismus (lata 350–1050, produkcja towarów na własne potrzeby) Konventionalismus (lata 1050–1450, produkcja na potrzeby dworu) Individualismus (lata 1450–1700, powstanie handlu i gospodarki pieniężnej) Subjektivismus (od 1700 roku, gospodarka pieniężna, indywidualny handel i przemysł).
Konsekwencją tego podziału rozwoju gospodarczo-kulturowego była jego periodyzacja niemieckiej historii.
Większość historyków odrzuciło jego nowe metodologiczne poglądy i nawet współcześni historycy są innego zdania. Jego Deutsche Geschichte ukazała się nie do końca dopracowana. Georg von Below należał do jego największych przeciwników i napisał "należy użyć siekiery" w stosunku do jego naukowej pracyGeorg von Below: Die neue historische Methode. W: Historische Zeitschrift 81, 1898, strony 193–273, tu strona 195.
Dlatego w niemieckim środowisku historycznym był odosobniony. W przeciwieństwie do tego we Francji jego koncepcje zostały dobrze przyjęte i wywarł wpływ na metodologię szkoły Annales.