Od stycznia 1930 w Moskwie, gdzie wstąpił do WKP(b) i był pracownikiem i sekretarzem oddziałowej organizacji WKP(b) w fabryce obuwia.
W 1936 wyjechał do Hiszpanii, gdzie został dowódcą polskiej kompanii w batalionie im. E. Thälmanna i dowódcą sekcji słowiańskiej Szkoły Oficerskiej Brygad Międzynarodowych w Pozo-Rubio. Później dowódca Bazy Polskiej w Casas-Ibáñez. Członek PCE. Był 2 razy ranny w walkach. W marcu 1938 na wniosek przedstawiciela Komitetu Wykonawczego Kominternu Bogdanowa został członkiem komunistycznej trójki partyjnej w Paryżu, we wrześniu 1938 zwolniony z prac organizacyjnych.
Podczas II wojny światowej walczył w armii polskiej na Zachodzie. Wiosną 1947 wrócił do kraju i wstąpił do PPR. Do grudnia 1949 instruktor wydziału organizacyjnego Komitetu Warszawskiego PPR/PZPR, potem majster budowlany w Zjednoczeniu Budownictwa Miejskiego nr 1. Członek Komitetu POP i Komitetu Dzielnicowego PZPR na Żoliborzu, od 1956 na rencie dla zasłużonych. Działacz ZBoWiD i członek Komisji Dąbrowszczaków.
Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy i Medalem „Za waszą wolność i naszą”.
Pochowany na Powązkach Wojskowych (sekr. 2B-3-1)Wyszukiwarka cmentarna - warszawskie cmentarze.
Przypisy
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t.