Roberto Alomar Velázquez (ur. 5 lutego 1968) – portorykański baseballista, który występował na pozycji drugobazowego przez 17 sezonów w Major League Baseball, syn SAndy’ego Alomara.
Alomar podpisał kontrakt jako wolny agent z San Diego Padres w 1988 roku i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Las Vegas Stars, reprezentującym poziom Triple-A. W MLB zadebiutował 22 kwietnia 1988 w meczu przeciwko Houston Astros, w którym zaliczył uderzenie. W 1990 po raz pierwszy wystąpił w Maczu Gwiazd, zaś rok później po raz pierwszy otrzymał Złotą Rękawicę.
W grudniu 1990 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Toronto Blue Jays, z którym dwukrotnie zwyciężył w World Series (w 1992 i 1993 roku); w 1992 został wybrany najbardziej wartościowym zawodnikiem American League Championship Series.
W grudniu 1995 jako wolny agent podpisał kontrakt z Baltimore Orioles. Podczas All-Star Game w 1998, zaliczając trzy uderzenia (w tym home runa), RBI, skradzioną bazę i zdobywając dwa runy, został wybrany MVP tego meczu. Grał jeszcze w Cleveland Indians, New York Mets, Chicago White Sox, Arizona Diamondbacks i ponownie w Chicago White Sox, w którym zakończył karierę.
W 2011 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame.