Współczesna historia mały|lewo|Zdobienia okiennic w domu nr 14 Podczas I wojny światowej, w czasie bieżeństwa, tylko dwie rodziny pozostały w Trywieży. Bieżeńcy wrócili dopiero po siedmiu latach, a ich pola zostały porośnięte młodym lasem. W opuszczonych domach zamieszkali sprowadzeni z Białorusi robotnicy pracujący przy pozyskiwaniu drewna w Puszczy Białowieskiej oraz w tartaku. W okresie międzywojennym wszyscy mieszkańcy wsi posługiwali się białoruską gwarą. Większość mieszkańców umiała czytać i pisać w języku rosyjskim i polskim. We wsi była czteroklasowa szkoła, na której kończyła się edukacja. Nauczyciel pochodził z Poznańskiego. Tylko jedna osoba ukończyła szkołę zawodową, był nią Andrzej Gabrylewski, który później pracował jako wioskowy kowal. Do kina w Hajnówce szkoła zorganizowała tylko jeden wyjazd. W 1938 szkoła zakupiła radio. lewo|mały|''Pomnik z okazji 365-lecia istnienia Trywieży'' Podczas II wojny światowej tylko kilka domów zostało zniszczonych. Po wojnie cztery rodziny wyjechały do BSRR na skutek namów sowieckich agitatorów.