Pracownik Centralnego Wydziału Zawodowego KPP w Warszawie. Agitator komunistyczny m.in. wśród tramwajarzy, organizował narady i konferencje „jednolitofrontowe”. IV 1932 zatrzymany przez policję w Warszawie, potem zwolniony za kaucją. Później aresztowany w Częstochowie i uwięziony, 14 XI 1935 uniewinniony, powrócił do działalności okręgowej w KPP. W 1937 skierowany przez władze KPP na studia do KUMNZ w Moskwie, dokąd udał się przez Pragę, jednak w związku z czystkami stalinowskimi i niszczeniem kadr KPP przez NKWD nie udało mu się dotrzeć do ZSRR. Po zajęciu Czechosłowacji przez Niemcy przy pomocy czeskich komunistów przedostał się do Anglii, gdzie był ślusarzem w fabrykach metalowych. Od 1944 członek zagranicznej sekcji PPR, po wojnie wrócił do kraju i 8 III – 27 VII 1946 był I sekretarzem Komitetu Miejskiego (KM) PPR w Łodzi, a od 25 IX 1946 I sekretarzem Komitetu Wojewódzkiego (KW) PPR w Kielcach, od grudnia 1948 zastępca członka KC PZPR i do 19 VI 1949 I sekretarz KW PZPR w Kielcach. 20 VI – 26 XI 1949 I sekretarz KW PZPR w Bydgoszczy, od 28 VI 1950 I sekretarz nowo powstałego KW PZPR w Koszalinie. 2 VII 1951 w związku ze sprawą gryficką odwołany ze stanowiska, a na VII Plenum KC PZPR wykluczony z PZPR 15 VI 1952.