Schronisko na Kukulu (lub pod Kukulem) – schronisko turystyczne, które znajdowało się pod szczytem Kukula (Kukuła; 1540 m n.p.m.) od strony Worochty w Czarnohorze. Jego właścicielem był Związek Osadników. Schronisko zaprzestało swojej działalności.
Historia Budynek powstał na terenie należącym do Lasów Państwowych jako ośrodek sportów zimowych dla młodzieży z Kresów Wschodnich. Wybudowano go na wysokości 1200–1250 m n.p.m.
Obiekt mógł pomieścić 100 osób (według niektórych: 105) w dwu-, cztero- i ośmioosobowych pokojach, a także w jednej sali zbiorowej dla 18 osób (łącznie 23 pomieszczenia). Dwukondygnacyjny budynek zbudowano na planie kwadratu, którego trzy boki zajmowały skrzydła budynku, natomiast czwarty stanowiło ogrodzenie wewnętrznego kwadratowego dziedzińca z umieszczoną pośrodku bramą wejściową.
Parter drewnianego budynku zajmowały przede wszystkim pomieszczenia wspólne: sień, pomieszczenie na narty, jadalnia, świetlica, trzy kuchnie, toalety, męskie prysznice oraz pokój kierownika i biur. Poza nimi na parterze znajdowało się również kilka pokojów dla gości schroniska. Na piętrze znajdowała się reszta pokojów oraz toalety damskie, a na poddaszu – sala wspólna.