Marian Król pseud. Jerzy (ur. 6 marca 1912 w Łodzi, zm. 7 marca 1983 tamże) – działacz komunistyczny i związkowy, przewodniczący Zarządu Głównego Związku Zawodowego Pracowników Budowlanych (1953–1955).
Po ukończeniu 6 klas szkoły podstawowej został robotnikiem w łódzkiej hucie szkła, a w 1929 w przędzalni bawełny. Od 1929 działacz KPP, członek komórki bezrobotnych dzielnicy Górna-Lewa i Komitetu Dzielnicowego (KD) KPP. 1931 zwolniony z pracy, od 1932 pracował w manufakturze bawełnianej i działał w Związku Zawodowym Robotników i Robotnic Przemysłu Włókienniczego w Polsce, w 1932 był współorganizatorem strajku w fabryce. Odbył służbę wojskową w 44 Pułku Strzelców Kresowych w Równem, po czym został sekretarzem KD KPP dzielnicy Górna-Lewa. Brał udział w jednolitofrontowych wystąpieniach robotniczych PPS i KPP. 1935–1937 członek Centralnego Związku Robotników Przemysłu Budowlanego, Drzewnego, Ceramicznego i Pokrewnych Zawodów w Polsce i brukarz-betoniarz w miejskiej kanalizacji. W 1937 zwolniony z pracy. IX 1939 zmobilizowany, pod koniec września internowany przez Armię Czerwoną k. Brześcia, później przekazany Niemcom, więziony w stalagu, potem był na przymusowych robotach w Saksonii, V 1945 wrócił do kraju i podjął działalność w PPR.