mały|Grób Zbigniewa Michejdy na cmentarzu ewangelicko-augsburskim w Warszawie Zbigniew Michejda (ur. 1 listopada 1930 w Katowicach, zm. 25 lutego 2001 w Loughton) – polski inżynier elektronik, nauczyciel akademicki, pionier informacji naukowej oraz komputeryzacji w zakresie bibliotekoznawstwa w Polsce.
Nauka i studia Syn Władysława Michejdy, doktora praw i działacza politycznego na Górnym Śląsku oraz Stefanii z domu Marquardt (Markwart). W czasie okupacji niemieckiej chodził do szkoły powszechnej w Ustroniu na Śląsku Cieszyńskim. W 1947 roku ukończył Gimnazjum i Liceum Matematyczno-Przyrodnicze oraz średnią szkołę muzyczną w Cieszynie. Studiował na Wydziale Elektrycznym i Wydziale Łączności Politechniki Gdańskiej (dyplom w 1952 r.).
Praca zawodowa W 1951 r. przeniósł się do Warszawy, gdzie rozpoczął pracę w Przemysłowym Instytucie Telekomunikacyjnym, studiując równocześnie na Wydziale Matematyki i Fizyki Uniwersytetu Warszawskiego. W tym czasie interesował się akustyką i teorią muzyki. Wykładał w Państwowej Wyższej Szkole Muzycznej, brał udział w pracach nad nowym systemem notacji muzycznej, był współautorem projektu akustycznego budynku Akademii Muzycznej w Warszawie (1954). W latach 1954–1957 pracował w Instytucie Bibliograficznym Biblioteki Narodowej.