Po wybuchu II wojny światowej od jesieni 1939 był w konspiracyjnej grupie komunistów działającej w dzielnicy Pogórze, wiosną 1941 nawiązał kontakty z organizacją Rewolucyjne Rady Robotniczo-Chłopskie "Młot i Sierp" i brał udział w rozmowach na temat koordynacji pracy podziemnej tych grup. Zimą 1942 wraz z Tadeuszem Sieradzkim (późniejszym szefem powiatowego UB w Sanoku) zorganizował "piątkę" PPR. Od marca 1942 członek trzyosobowego kierownictwa Komitetu Dzielnicowego (KD) PPR Kraków-Zachód. Kierował drukarnią pisemka PPR "Trybuna Ludowa", dla której dostarczył powielacz, oraz kierował techniką PPR w Krakowie i organizował kolportaż prasy PPR do Zagłębia i Rzeszowskiego. Jako jeden z dowódców GL w Krakowie dostarczał materiały wybuchowe i prowadził szkolenie pirotechniczne. Poszukiwany przez gestapo, ukrywał się, a w marcu 1943 udał się do powiatu sanockiego, gdzie zorganizował oddział partyzancki GL. W latach 1944–1945 działacz PPR i AL w powiecie krakowskim i olkuskim.